"(...)Klechda z omszałych lat
- świty w klechdzie powiewały krwawe -
do snu kołysała dzieci.
Taką klechdą przełamał się dzień
walczącej Warszawy (...)"
Tadeusz Gajcy
Powstanie warszawskie to wielki zryw narodu polskiego przeciw okupującym stolicę wojskom niemieckim.
To heroiczne wprost przedsięwzięcie zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji "Burza", połączone z ujawnieniem się najwyższych struktur Podziemnego Państwa Polskiego, militarnie wymierzone przeciw Niemcom hitlerowskim, politycznie skierowane było przeciw ZSRR oraz podporządkowanym mu polskim komunistom.
O godzinie "W" do walki stanęli wszyscy ci , którzy nie godzili się na jarzmo obcego państwa, a także na nieuchronny proces wasalizacji i sowietyzacji Polski.
Młode pokolenie, w tym także pokolenie twórcze, musiało dokonać wyboru między piórem i karabinem, paletą i granatem.
Jego przedstawiciele nie zawahali się jednak, bo wybór był jednoznaczny... Zadecydowała wrażliwość na tradycje insurekcji. Młodzi czuli się przede wszystkim żołnierzami AK. Najlepsi z nich polegli w kanałach, na szańcach, z bronią w ręku , czasem bez.
Młodzież naszej szkoły z klas 7s, 8a,8b zwiedzając niepozorny z zewnątrz gmach muzeum, mogła zobaczyć autentyczne zdjęcia i dokumenty, a także usłyszeć odtwarzane z taśm czy emitowane na ekranach telewizorów relacje świadków tamtych tragicznych wydarzeń.
Do najbardziej poruszających momentów należało przejście przez rekonstrukcję kanału przypominającego fragment tych, którymi poruszali się powstańcy. Wąski, ciemny tunel uświadomił wychowankom, jakie trudny towarzyszyły takiej przeprawie.
Nasi uczniowie mieli okazję oglądać oryginalne listy pisane przez uczestników insurekcji do swych bliskich, a także wystawę broni palnej, jakiej używano w walce z wrogiem.
Poruszający do łez, poświęcony zbombardowanej stolicy film " Miasto ruin" , pozwolił docenić trud pokoleń zdeterminowanych , by przywrócić Warszawie dawne piękno i chwałę .
Nie wolno nam zapomnieć, że pamięć o minionym, znajomość własnej historii są fundamentem naszej tożsamości narodowej. To " Arka między dawnymi a przyszłymi laty" określająca nas nie tylko jako ludzi, ale i obywateli własnego państwa czy nawet świata.
Pamięć o powstaniu warszawskim i jego bohaterach pomaga zrozumieć , szczególnie w dzisiejszych, jakże niespokojnych czasach, że " Wolność stale trzeba zdobywać, nie można jej tylko posiadać" !
